Historia Polonii w Egipcie

Diasporę Polską w Egipcie stanowią głównie kobiety, które nie należą do emigracji politycznej czy ekonomicznej ale tworzą tzw. emigrację za głosem serca. Są to kobiety, które poślubiły Egipcjan. Pierwsza fala przybyła w okresie międzywojennym. Największą, około 300-osobową grupę stanowią Polki, które osiedliły się w Egipcie w latach 70-tych, w okresie kiedy istniała silna tendencja do kształcenia studentów egipskich w Polsce. Polki zamieszkują głównie Kair i Aleksandrię. Ponadto niewielkie grupy polonijne istnieją w innych większych miejscowościach jak Port Said, Suez, Tanta, Zagazik, Ismailia.

Pojedyncze rodziny osiedliły się w małych osadach na terenie górnego i dolnego Egiptu. Od lat 90-tych, przypadki wybierania Egiptu jako kraju stałego zamieszkania były coraz rzadsze. W ostatnich latach nasiliła się tzw. emigracja zarobkowa, gdzie młodzi Polacy poszukują nowych miejsc pracy, głównie w sektorze turystycznym. Ci, osiedlają się w miejscowościach turystycznych takich jak Hurghada i Sharm El Sheikh. Są to głównie Polki delegowane przez biura podróży do obsługi biur turystycznych, spośród których wiele zdecydowało się na zawarcie związku małżeńskiego z Egipcjanami i pozostanie na stałe w miejscowościach turystycznych nad Morzem Czerwonym. Jest wśród Polonii również kilku panów, głównie arabistów, którzy poślubili Egipcjanki i zamieszkali w Egipcie. Ostatnio zauważalny jest napływ nowego rodzaju emigracji. Stanowią ją rodziny homogenicznie polskie, które wybierają Egipt jako kraj stałego zamieszkania.
Powstanie w 1995 roku organizacji zrzeszającej Polonię było nieomal spontaniczne i wynikało z potrzeb emocjonalnych, z poczucia wspólnoty i chęci kultywowania tradycji na obczyźnie.
Dzisiaj, w ramach działalności organizacji odbywają się spotkania integracyjne zarówno dla Polonii z Kairu jak i z Aleksandrii, podczas których nagradzana jest młodzież, która zdała maturę lub ukończyła studia (rozpoznawanie młodych talentów i zgłaszanie kandydatów do stypendiów). Na spotkaniach wyświetlane są polskie filmy i dokonuje się wymiany polskich książek i prasy. Spotkania te są również okazją do wymiany doświadczeń, kontaktów oraz sprzyjają wzajemnej pomocy (np. znalezienie pracy).
Wzajemne kontakty są również bazą socjalno-psychologiczną dla emigracji z Polski.
ZRP-E sprawuje opiekę nad grobami Polaków, których groby z okresu II Wojny Światowej znajdują się w kilku miejscach na terenie Egiptu.
Związek organizuje wycieczki fakultatywne i pikniki archeologiczne na terenie Kairu i całego Egiptu, które są niezwykle cenionym punktem programu, jako że kraj ten obfituje we wspaniałe zabytki z okresu starożytnego Egiptu, hellenizmu, antyku, Chrześcijaństwa oraz Islamu. Organizowane są również wycieczki wypoczynkowe nad Morze Czerwone i Śródziemne. Polonia uczestniczy w imprezach kulturalnych z udziałem polskich artystów (wystawy malarstwa, koncerty muzyczne, przedstawienia teatralne). Dużym zainteresowaniem cieszą się prelekcje i wykłady na tematy historyczne z okazji Świąt Narodowych (Ambasada) oraz wykłady z zakresu archeologii na terenie Polskiej Stacji Archeologii Śródziemnomorskiej.
Olbrzymim powodzeniem cieszą się polskie święta i imprezy okolicznościowe celebrowane na terenie Ambasady RP. Również okazją do spotkań polonijnych są egipskie święta, które Polonia wspólnie obchodzi w różnych miejscach na terenie Kairu. Związek świadczy też pomoc charytatywną dla najbardziej potrzebujących, acz w ograniczonym zakresie, jako że dysponuje bardzo skromnymi funduszami.
Członkowie i sympatycy ZRP-E oraz Polacy przebywający czasowo w Egipcie, współtworzą magazyn ,,Polonez”, finansowany z funduszy Senatu RP. Dwumiesięcznik ten rejestruje działalność i życie Polonii. Stanowi również źródło informacji o Polsce, Egipcie i świecie.

Możliwość komentowania jest wyłączona.